Fritstretch, een techniek ontwikkeld door Paul Tarlow, is één van mijn favorieten bij het maken van schalen. Het is net als een soort caleidoscoop, je weet nooit precies wat het eindresultaat zal zijn.

Op 27 mei 2024 werd ik benaderd door De Streekkrant - nieuwsblad voor de Gemeente Westerkwartier , Buitenpost en Surhuisterveen – om een interview te geven voor hun rubriek Kleintje Cultuur, natuurlijk heb ik daar gelijk 'ja' op gezegd!

Als je met glas werkt en nog een hoop moet leren, wil er nog wel eens iets misgaan. Maar we gooien nooit iets weg, mislukte projecten komen altijd weer van pas. Eén van die toepassingen is het maken van puddles. Dit zijn in wezen kleine glasplasjes die ontstaan door stukjes samengesmolten glas op hoge temperatuur te stoken (ca. 800 graden). Hiertoe maak je eerst een ‘puddle-plaat’, door diverse stukken afvalglas te stapelen en vervolgens op ca. 800 graden te stoken. Het zakt dan in elkaar en wordt een grote ‘plas’ van 6 millimeter dik, want dat is wat glas het liefste wil: 6 mm dik zijn. En anders dan de menselijke pogingen tot een streefgewicht dan wel -omvang, lukt dit het glas ook, vooropgesteld dat er geen belemmeringen zijn.

De laatste verbouwing is alweer een tijdje geleden, en dan begint het toch wat te kriebelen. Maar het blijft deze keer bij een klein project, zo’n 40 cm hoog en 20 breed.

Mijn alias Cuprum betekent koper, dit leek me wel gepast als zinspeling op mijn nadrukkelijk rode haar. Hoewel het de laatste tijd wel wat lichter van kleur begint te worden, zal de leeftijd wel zijn…

Wij lusten graag een wijntje… Maar wat doe je met al die lege flessen? De glasbak is één optie, maar je kunt ze ook gebruiken voor gefused glaswerk. Daarvoor moet je ze wel eerst stukslaan, maar ook dat kan een heel bevredigend klusje zijn.

Ik teken graag, en één van mijn terugkerende onderwerpen is de ‘Nosey Cat’. Inspiratiebron voor deze vaak wat merkwaardige en ondeugende kat was ons katertje Turbo, om Dik Trom te parafraseren: ’t was een bijzonder beest, en dat was-ie. Z’n koddige koppie met prominente neus is aanleiding geweest tot talloze illustraties, tot zelfs 2 geïllustreerde boekjes voor de kleinkinderen aan toe.

Ik ben een scanner. Iemand met heel veel interesses, die daar ook liefst tegelijkertijd mee bezig wil zijn. Ik ben altijd zo geweest, maar ik ben er pas sinds kort achter dat het een naam heeft en dat ik niet de enige ben. En nog mooier: in tegenstelling tot wat je altijd voorgehouden wordt, als scanner hoef je je niet tot 1 onderwerp te beperken, JE HOEFT NIET TE KIEZEN.